The 'rare' but narrow of opportunity

De mens is te dom voor zijn brein. Het gevolg is dat de mens gedurende zijn ontstaansgeschiedenis en ontwikkeling, letterlijk iedere generatie opnieuw, steeds weer dezelfde fouten maakt. De mens leert niets van zijn fouten. Af en toe ontdekte een mens wat handigheidjes zodat even later de mensheid diezelfde fouten op een grotere schaal, met meer slachtoffers en steeds grotere vernietiging opnieuw kan maken, en dan noemt de mensheid dat in zijn ongeëvenaarde arrogantie voortuitgang.

Modern hersenonderzoek toont aan dat de vermeende superioriteit van het menselijk brein ten aanzien van andere zoogdieren op zijn minst nogal twijfelachtig is. Uit Israëlisch onderzoek van professor Yaniv Assaf, tijdens welk hij door middel van RMI-scans de hersenen van 130 verschillende soorten zoogdieren, van muizen via onder andere dolfijnen tot mensen heeft onderzocht, blijkt dat hersenconnectiviteit - de efficiëntie van informatieoverdracht door het neurale netwerk - niet afhangt van de grootte of de structuur van een specifiek brein. Dat de efficiëntie in alle 130 onderzochte zoogdierbreinen gelijk is en dat ook in al die breinen het compensatiemechanisme, een regulatie van de activiteit in de afzonderlijke hersenhelften, wanneer beide hersenhelften met elkaar communiceren, optreedt. 

Het meest essentiële verschil tussen de mens en de ander (zoog-)dieren is waarschijnlijk, juist als gevolg van dat superieur geachte brein, ‘s mens zelfoverschatting. 

De menselijke geschiedenis is weinig anders dan een ononderbroken aaneenschakeling van opkomsten van megalomane heersers en hun wereldrijken, uiteraard gevolgd door het onherroepelijke verval daarvan; Egyptische farao’s, Griekse, Babylonische en Perzische koningen en keizers, de Macedoniërs van Alexander de Grote, de Romeinen met hun caesars, gevolgd door Ostrogoten, Franken, Lombarden, Byzantijnen en Osmanen, in een ritme even onvergankelijk als dat van eb en vloed. 

Een lijst maken van alle heersers en tirannen uit de wereldgeschiedenis, die elkaar in bloeddorst voor de goede zaak nauwelijks overtreffen, is praktisch onmogelijk, deze zou onmetelijk lang worden. 

Enkele uitverkorenen ‘beroemdheden’, zoals onder meer Caligula, Ivan de verschrikkelijke, Attila de Hun, Napoleon Bonaparte, Joseph Stalin, Adolf Hitler, Mao Zedong, Pol Pot, Idi Amin en Saddam Hoessein, zijn inmiddels verfilmd romantisch amusement en derhalve bij het gepeupel waarschijnlijk wel bekend. 

Letterlijk en figuurlijk ontelbaar zijn zij die het zonder de roem van Hollywood moeten stellen, en dus niet of nauwelijks bekend; de Ottomaanse sjeik Ibrahim I, Jean-Bédel Bokassa, Saparmurat Niyazov, Mengistu Haile Mariam, Yakubu Gowon, Enver Pasja, Kim Il-sung, om er maar enkele te noemen. 

Vervolgens dient de lijst nog te worden aangevuld met alle al dan niet naamloze religieuze egotisten, vanaf de eerste Incabeschaving (?) tot en met de huidige pausen, ayatollahs, rabbijnen en wat dies meer zij, die menen op goddelijk bevel te mogen (laten) moorden, voor de goede zaak. 

Zelfoverschatting is overigens niet slechts beperkt tot heersers en tirannen, sterker nog, het succes van hun zelfoverschatting is overwegend direct en onlosmakelijk het gevolg van de zelfoverschatting van het overheerste en getiranniseerde gepeupel. De primus inter pares van het gepeupel, zal ten gunste van de leider het gepeupel beteugelen, met graagte een onderknuppel zijn, die gedreven door de hoop uit te kunnen stijgen boven de rest en de beloningen te ontvangen die daaraan verbonden zijn, zich vaak nog wreder gedraagt dan de despoot zelf. 

Iedere generatie wijst met de hoogmoed van de jeugd, zich superieur achtend lachend, naar de voorgaande generatie, in de oprechte veronderstelling wel van het verleden te hebben geleerd, beter en slimmer te zijn dan al die ouderwetse boomers die het zich allemaal hebben laten welgevallen en het allemaal zover hebben laten komen.

En even gemakkelijk vallen nieuwe generaties iedere keer weer ten prooi aan de propaganda van de heersers van de nieuwe tijd. Heersers die zich door hun verkregen rijkdom superieur achten aan het gepeupel, tirannen die zich eerst over de rug van het gepeupel hebben verrijkt, daarmee hun posities hebben bestendigd en verstrekt, en nu menen dat zij het gepeupel de weg naar het geluk wel kunnen wijzen.

En geef ze eens ongelijk deze heersers. Niet dat hun heerschappij lang zonder kritiek zal blijven, zeker niet, maar zij kennen de geschiedenis beter dan de horigen van iedere nieuwe generatie, die op zijn beurt weer verlangend op verlossing wacht en daarom in gloedvolle verwachting zelfs enthousiast meehelpt de eigen noodlottige toekomst te bouwen. De heersers weten dat het enthousiasme van iedere nieuwe generatie gepeupel deze lang genoeg blind zal maken voor de oude valkuilen, ten minste lang genoeg om opnieuw hun rijkdom te vergroten en hun posities verder te bestendigd. Zij weten zelfs dat wanneer er kritiek zal komen, deze uiteindelijk weer zal verstommen, indien nodig door een harde hand, ze weten dat het geduld van het gepeupel op zal raken, en ze weten zelfs dat het lamgeslagen gepeupel onderdanig de vredigheid van hun onderwerping als een gunst in ontvangst zal nemen. 

En ook nu is er weer een groepje zichzelf overschattende mensen (een pleonasme derhalve), dat het gepeupel wenst te leiden naar hun verlossing. Een groepje egotisten dat werkelijk gelooft in zeldzame smalle vensters van mogelijkheden, dat misschien heel zeldzaam en positief klinkt, maar niets anders is dan een herhaling van zetten zoals de geschiedenis aan de oplettende mens had kunnen leren. 

Voor de zoveelste keer zijn in de geschiedenis zijn onderknuppels wereldwijd drukdoende met hun verlossende taak, en voor de zoveelste keer is het momentum voorbij, de vloed heeft zijn hoogste stand bereikt, the ‘rare’ but narrow window is zich voor de zoveelste keer aan het sluiten.

Niettemin, voor de zoveelste keer in de geschiedenis, blijven de onderknuppels nog krampachtig proberen de immer luidruchtiger wordende protesten van het gepeupel te smoren, al is de geest inmiddels uit de fles. Voor de zoveelste keer in de geschiedenis is de kans vrijwel 100%, dat dit besef pas tot de onderknuppels zal doordringen als de chaos, die deze keer mogelijk nog erger zal blijken dan ooit tevoren, compleet zal zijn, wanneer de onderknuppels eindelijk eens omkijken naar de ravage die zij hebben aangericht, naar het onnoemelijke aantal slachtoffers van hun ‘verlossing’, kortom de vernietiging die zij de mensheid hebben toegebracht, uit naam van de heersers en tirannen, die zelf voor de zoveelste keer in de geschiedenis, het slagveld allang verlaten hebben. 

Geen dier die dergelijke domheid toont, dat kan alleen de mens.

 

Kritiek verboden ?

Overwegend brengt de televisie nog slecht ouderwets entertainment. 

Onder het mom van duiding, worden er in actualiteitenprogramma’s en zelfs het (NOS) journaal alleen gekwalificeerde meningen gedebiteerd, zijn talkshow’s verworden tot propaganda kanalen voor diezelfde gekwalificeerde meningen, die zelfs in ‘satirische’ programma’s, spelletjesprogramma’s en quizzen, kunstig tussen de regels door wordt geweven. 

De enkeling met een afwijkende mening, die wel voor de camera maag verschijnen, wordt geconfronteerd met een populistisch mediamiek fenomeen. 

Ga je erop in, dan betreed je een slangenkuil, waar je al spitsroede lopend een spervuur van niet aflatende aanvallen van de gespreksleider en de andere gasten moet pareren, in de hoop dat je voldoende tijd geboden krijgt om je antwoord te geven zonder niet constant te worden onderbroken. 

Ga je er niet op in, dan zal men u lafheid verwijten.

Aspirant omroep Ongehoord Nederland, die een kritisch tegengeluid wil laten horen, wordt inmiddels ruim twee jaar op alle mogelijke én onmogelijke manieren tegengewerkt. Zelfs de mogelijkheid van censuur op basis van vermeende extreme denkbeelden die de omroep mogelijk gaat uitzenden, wordt onderzocht. 

Het zou voor de kritiekloze televisiekijkers, die hun mening bijna uitsluitend baseren op de ‘informatievoorziening’ van de vrij beschikbare Nederlandstalige tv-kanalen, aangevuld met wat bevestigende meningen uit hun Facebook-, Insta-, Twitter- of andere SM-bubbel, een openbaring kunnen zijn, wanneer iemand met een afwijkende mening aan het woord kan komen, zonder impliciet of expliciet voor nazi, fascist, racist of dergelijke te worden weggezet. 

Verwonderlijk is de angst voor Ongehoord Nederland uiteraard niet. Martin Bosma heeft al eerder aangetoond dat sinds enige tijd het omroepbastion hoegenaamd een dependance is van D66, en dat men toegang tot dit bastion slechts wenst te verlenen aan adepten van de bijbehorende ideologie. 

Dat een degelijk gekleurde organisatie gefinancierd wordt met belastinggeld, is een gotspe, en dat dat voorlopig het geval zal blijven des te meer, hetgeen overigens aantoont dat de heersende macht de bestaande situatie wel prima vindt, ergo, dat zij voordeel geniet van deze onevenwichtigheid. 

De invloed van de televisie is nog immer angstaanjagend groot, al lijkt deze langzaam iets te verbrokkelen. Tegelijkertijd worden de tegenstellingen op SM steeds groter en worden deze in ieders kleine bubbel steeds feller uitgevochten, waarbij het ‘goede’ voorbeeld wordt gegeven door de politiek, waar opmerkelijk genoeg de populariteit van Mark Rutte, ondanks de publieke verontwaardiging over onder andere het toeslagenschandaal, gelijke tred houdt met diens leugenachtigheid. 

We leven, zeker voor antropologen, in een heel interessante tijd, het menselijk opportunisme, ieders persoonlijke weegschaal van angst en verlangen, viert hoogtij. 

De meest angstige proberen uit eigen belang hardnekkig anderen te overtuigen dat het gemeenschappelijk belang in ieders belang is, hiertoe voorgegaan door een Pabo-student die het tot minister heeft geschopt en een personeelsmanager die geschiedenis studeerde en die als minister-president al ruim 10 jaar het hele land voorliegt en belazert.

Zij die hierop de zere vinger wensen te leggen, worden zoveel mogelijk genegeerd, wanneer het niet anders kan, geridiculiseerd en wanneer dat niet voldoende is, gedemoniseerd en het ultieme platform daarvoor is vooralsnog de televisie, waar onder het mom van informatievoorziening, de kritiekloze televisiekijker, zonder dat deze zich dat realiseert, wordt geïndoctrineerd. 

Deze onheuse derhalve laakbare symbiose tussen politiek en media onderhouden en versterken elkaar en daarom oordelen diezelfde politiek en diezelfde media, een luis als omroep Ongehoord Nederland in de pels, zeer ongewenst. Opmerkelijk, want juist in een stabiele democratie zou de politiek niet bang hoeven zijn voor een luis, en sterker nog in een stabiele democratie zou de eerlijke onverschrokken media een dergelijke luis juist met alle egards verwelkomen. 

 

Briefje aan Hugo de Jonge,

Een numbers-game is schaapjes tellen voor het slapen gaan.

Op 4 november twitterde jouw account een draadje, met de bottom-line; 

“Dus. Vaccineren werkt. Haal die prik.”

Maar werkt die prik echt Hugo ? Hoe goed werkt een prik als je de geprikten moet beschermen ? 

Even vooraf. We hebben het over een prik, die een ziekte met een nogal marginale IFR van 0,15% (ook volgens Van Dissel vergelijkbaar met de griep) - welke alleen op de A-lijst is gezet omdat 103 Kamerleden vinden dat jij dan je regels gemakkelijker aan het volk kan opleggen/afdwingen en handhaven - moet bestrijden. 

Verder spreek ik zelf graag van prik in plaats van vaccin, omdat er geen entstof van het (nog immer niet geïsoleerde) virus in de spuit aanwezig schijnt te zijn. 

Graag had ik van jou eens antwoorden Hugo. 

Vanwaar die angst voor ongeprikten, wanneer volgens jou ‘vaccinatie’ de kans verkleint dat je besmet raakt met corona, en dat wanneer je het virus toch krijgt je meestal niet ziek, of maar een beetje ziek wordt ? 

En dat de kans op ziekenhuisopname 17x en op IC-opname 33x kleiner is ? Volgens jou beschermen de vaccins voor zo’n 94% tegen ziekenhuisopname; er wordt slechts een fractie van de hele grote groep gevaccineerden zo ziek dat ze in het ziekenhuis komen. 

Laat de in de bovenstaande tweet gemarkeerde zin eens op je inwerken;

"In de teststraten en in de ziekenhuizen zien we steeds meer gevaccineerden. Niet omdat de vaccins niet werken, maar omdat al 87% van de volwassenen is gevaccineerd. Dat zijn vele miljoenen mensen meer dan de kleine groep die niet is gevaccineerd."

En deze;

“Ook nu ziekenhuizen meer gevaccineerden zien, staat vast dat meer gevaccineerden leidt tot minder ziekenhuisopnames.”

Is het niet logischer te veronderstellen dat als de prik zou werken, gevaccineerden zich nooit vanwege coronabesmetting bij het ziekenhuis zouden hoeven melden ?

Maar los daarvan. Hoe kan de druk op de zorg toenemen, terwijl de vaccinatiegraad (misschien langzamer dan voorheen) nog immer toeneemt en volgens jou sowieso veel hoger is dan de aanvankelijk door jou gestelde 70%, terwijl je tegelijker beweert dat meer gevaccineerden tot minder ziekenhuisopname leidt ? 

Misschien wil je zo vriendelijk zijn de door jou gebruikte metafoor eens aan mij uit te leggen, ik begrijp er werkelijk niets van, terwijl ik zonder onbescheiden te willen zijn, mij niet dommer acht dan jij.

Niet dat ik van jou enig (zinnig) antwoord verwacht, waarschijnlijk heb je die niet, en geloof je in je eigen (?) onzin, of misschien voer je slechts orders uit zonder aan de juistheid daarvan te (mogen) twijfelen. In beide gevallen ben je een onderknuppel, en wat mij betreft een bedreiging voor de democratie en zelfs voor de mensheid.

Het feit dat jij als gelovige en lid van een kerk, vindt dat de woorden van Ds. Visser onrecht doen aan het geloof, wijst op een nog grotere hovaardigheid, dan waar je nu al regelmatig blijk van geeft. En hoewel ik ondanks de poging mij religieus op te voeden, geen gelovig mens ben geworden, meen ik voldoende van die poging te hebben meegekregen om mij nu af te vragen waar jij de rust vandaan haalt om ’s nachts te slapen, of doe je dan een numbers-game ? 

ps Nog even over de laatst tweet van jouw draadje.

Wil je mij ook eens de cijfers geven van de afgelopen maanden ? En straks ook die van november en december ? 

 

De kunst van het weglaten

De ongelimiteerd demagogie uit de pen van ene Maarten Keulemans spat weer van De Volkskrant af.

Even vooraf. We hebben het over een prik, die een ziekte met een nogal marginale IFR van 0,15% (ook volgens Van Dissel vergelijkbaar met de griep) – welke alleen op de A-lijst is gezet omdat 103 Kamerleden vinden dat je dan je regels gemakkelijker aan het volk kan opleggen/afdwingen en handhaven - moet bestrijden. 

Verder spreek ik zelf graag van prik, omdat er geen entstof van het (nog immer niet geïsoleerde) virus in de spuit aanwezig is. 

Hoe vaak je iemand besmet doet uiteraard helemaal niets af aan het feit dat geprikten nog immer besmettelijk zijn, het is alsof het artikel de lezer wil doen geloven dat het ook mogelijk is om maar een beetje zwanger te zijn ! 

Maar nog los daarvan, men gaat voorbij aan de afbraak van het immuunsysteem (artikel van het Salk Instituut; “The novel coronavirus’ spike protein plays additional key role in illness”, gepubliceerd op 30 april 2021) die de prik veroorzaakt, alsook aan de zeer beperkte effectiviteit van de prik, welke met alle mogelijke gevolgen in de toekomst van dien boosters noodzakelijk maak, terwijl anderzijds de informatie over het aantal/percentage besmette geprikten, met name in ziekenhuizen, op IC’s van de overledenen, angstvallig uit de media wordt weggehouden. 

En datzelfde geldt overigens voor de informatie/cijfers over de natuurlijke immuniteit van ongeprikten, na besmetting met corona. 

Dat de steeds wisselende aannames waarop de regering zijn (?) zwalkend coronabeleid baseert, weinig consistent zijn, moge inmiddels iedereen wel duidelijk zijn, maar juist gezien dat regeringsbeleid in het geval van dit zogenoemde killervirus, is het feit dat geprikten met een QRcode nog steeds kunnen besmetten, maar niet hoeven te testen, ronduit moorddadig te noemen. 

Paradigma ?

Het begrip paradigma wordt door Wikipedia als volgt omschreven;

In de wetenschapsfilosofie duidt paradigma op het stelsel van modellen en theorieën dat, binnen een gegeven wetenschappelijke discipline, het denkkader vormt van waaruit de werkelijkheid geanalyseerd en beschreven wordt. Langer bestaande paradigma's worden vaak niet meer bewust beleefd. Onderwijs maakt een paradigma vanzelfsprekend. 

Het paradigma is in de wetenschap geaccepteerd, zoals lobbyen in de politiek, evengoed is het opmerkelijk dat de mensheid zoveel vertrouwen stelt in een analyse die de uitkomst is van onbewezen theorieën en modellen, die deze analyse dus in feite onzinnig maakt.

Is de zinsnede dat paradigma’s vaak niet meer bewust worden beleefd, niet eigenlijk een eufemisme voor; paradigma’s worden inmiddels als waarheid beschouwd ?

Dat onderwijs een paradigma vanzelfsprekend maakt, is op zijn minst onrustbarend. Het maakt studenten zelfgenoegzaam, gemakzuchtig, kritiekloos, terwijl kritisch denken, zichzelf en zijn theorieën in twijfeltrekken, de belangrijkste eigenschap van een wetenschapper zou moeten zijn. Deze zelfgenoegzaamheid en gemakzucht hebben inmiddels al decennialang hun invloed op de samenleving. Terwijl ‘de politiek’ al sinds de jaren ’70 klaagt over de tanende interesse voor bètastudies, is de samenleving, met de politiek en het onderwijs voorop, ongeveer vanaf datzelfde moment vol gaan lopen met weinig zelfkritische alfa’s en gamma’s, die de hun aangereikte informatie ook nooit kritisch hebben hoeven beoordelen, doch slechts moesten opslaan.

Een paradigma zou in handen van wetenschappers, die de inhoud en de reikwijdte van het paradigma begrijpen, een veilig en met grote zorg omringt middel moeten zijn om voorzichtige hypotheses te stellen, die vervolgens op hun ‘houdbaarheid’ getest dienen te worden. 

Helaas blijkt in toenemende mate dat paradigma’s het mondiale beleid bepalen. Een van de meest treffende voorbeelden is het klimaat. 

Hoewel diverse pijlers (paradigma’s) van het ‘klimaatalarm’ inmiddels onderuit zijn gehaald, vliegt klimaatpaus Timmermans met in zijn kielzog onderknuppel Samsom en gevolgd door een aanzienlijke, grotendeels uit studenten bestaande zwerm, als een hedendaagse Icarus nog immer richting de zon, blind en doof voor kritische argumenten, mensen die de emotionele lading overwegend belangrijker achten dan de boodschap.

In welke mate het klimaatcircus wordt gestuurd door invloeden van mensen, die hopen dat hun toekomstige inkomstenstijging evenredig zal zijn met de stijging van de ons aangeprate angst voor een eventuele stijging van de zeespiegel, zal de tijd ons leren. 

Hetzelfde geldt voor Covid-19/Corona. Hoe verder Mark, Hugo en hun onderknuppels, samen, onze samenleving het corona-moeras invoeren, des te lastiger de weg terug.

Je hoeft geen wetenschapper te zijn, slechts je gezond verstand te gebruiken, je niet door (doods)angst te laten verlammen, om de volledige incoherentie van het (mondiaal) zwalkende coronabeleid te zien. Niettemin is het juist een harde kern van schijnbaar onwrikbare wetenschappers die blijven volhouden dat de maatregelen op hun plaats zijn, deze liefst nog zouden uitbreiden en strenger willen handhaven en tegelijkertijd het toenemend aantal wetenschappelijke collega' met een afwijkende mening, honend proberen af te serveren of liever nog negeren, volhardend op de door hun ingeslagen weg, zelfs nu blijkt dat een prikpercentage van ruim 80%, de mortaliteit van een ziekte met een marginale IFR van rond de 0,15%, eerder lijkt te vergroten dan te verkleinen.

Niet alleen de (tot nu toe) bekende dubieuze effecten, die het gevolg zijn van het gevoerde coronabeleid zijn reden tot zorg, ook de rechtmatigheid van het beleid zelf staat ter discussie. 

De MSM zal er geen ruchtbaarheid aan willen geven, en wanneer zij niet anders kan, alle kritiek inzake corona ridiculiseren, afdoen als complottheorieën en debunken, eventueel met gegevens die net zo oncontroleerbaar of tegenstrijdig zijn. 

Illustrerend in dit kader is het Request for Investigation dat diverse juristen bij het ICC (International Criminal Court = het Internationaal Strafhof in Den Haag) hebben ingediend, en welke is aangevuld met nieuwe elementen, waaronder beëdigde verklaringen van vooraanstaande deskundigen zoals Nobelprijswinnaar professor Luc A. Montagnier, de viroloog die ontdekte dat het Human Immunodeficiency Virus (HIV) de veroorzaker is van aids. 

In dit 27 pagina’s tellend verzoek (volgens de indieners voorzien van bewijs) wordt gesteld dat regeringen over de hele wereld alsmede hun adviseurs medeplichtig zijn aan genocide, misdaden tegen de menselijkheid en schendingen van de code van Neurenberg.

Inmiddels wordt vanwege zijn rol bij dit verzoek, de expertise en deskundigheid van Montagnier door diverse media (moedwillig ?) in twijfel getrokken, bijvoorbeeld door in de tekst aanhalingstekens te gebruiken wanneer het gaat over, bepaalde “deskundigen” en daar vervolgens aan toe te voegen dat Montagnier een bekende COVID-19 conspiracy theorist is.

Het zou niet alleen de vasthoudendheid moeten zijn waarmee corona-kritiek wordt gecensureerd en de mate waarin corona-critici worden geweerd of geridiculiseerd, maar eerst en vooral het sinds het begin van de corona-uitbraak gevoerde corona-beleid, even incoherent, contradictoir als onverklaarbaar, dat zelfs een geprikt mens aan het denken zou moeten zetten, maar blijkbaar is de doodsangst voor corona te verlammend. 

 

 

Rutte, en Nederland

Het is, in ieder geval voor mij, onbegrijpelijk, dat Mark Rutte in de positie verkeert om straks zijn vierde kabinet te lanceren. Onbegrijpelijk dat het gros van de Nederlanders nog steeds veel vertrouwen blijkt te hebben in de man die in heel Nederland een spoor van afbraak en wanbeleid achter laat, de man die waarschijnlijk de geschiedenis in gaat als de grootste leugenaar die in Nederland ooit minister-president werd, de man die vanuit zijn ivoren torentje met grote woorden en veel misbaar zijn onderste stenen in de Hofvijver plonst, maar die stenen al is vergeten nog voordat de uitdijende rimpels van het wateroppervlak verdwenen zijn. 

Opmerkelijk dat deze man daar steeds mee wegkomt, deze man wiens sorry net zoveel waard is als zijn beloften, de man die al jaren verantwoordelijk is voor het gevoerde beleid, maar door het wisselen van petten, het verwijzen naar departementen, ministers, OMT’s, ‘Europa’ of anderszins en desnoods door het uiten van leugens of het voorwenden van geheugenverlies, steeds zijn verantwoordelijkheid weet te ontlopen.

Nederland schijnt het allemaal goed te vinden, Nederland heeft opnieuw voor hem gekozen, Nederland staat erbij en Nederland kijkt ernaar en Nederland ziet dat het goed is. 

Nederland heeft gekregen wat het verdient. Sterker nog, Nederland krijgt het nog beter. Nog even en Nederland bezit niets meer, maar Nederland zal evengoed erg blij zijn, want Nederland wenst niets te bezitten, wanneer Nederland zelfs in ruil voor slaafse volgzaamheid, zorgeloos kan zijn. 

Nederland vindt het ook geen probleem dat Rutte Nederland, zowel financieel als grondrechtelijk, aan de EU verkwanselt, ook daar wordt Nederland blij van, want Nederland is van mening dat dit goed is voor de vrede, de werkgelegenheid, het klimaat, de bestrijding van racisme, en wat al niet meer, en blijkbaar wil Nederland daar graag voor betalen. Steeds als de EU gouden bergen belooft, staat Nederland te juichen, ook als dit ten koste gaat van de pensioenen van Nederland. 

Het is voor Nederland dan ook onbegrijpelijk dat er nog mensen zijn die een probleem hebben met The Great Reset. Wat is er nu fijner dan het optimale blije leven, waarin je nooit meer verantwoordelijkheid hoeft te dragen omdat iedere beslissing je uit handen is genomen en je door een wearable chip gestuurd wordt ? 

De toekomst ziet er geweldig uit voor Nederland, want Nederland wil geen gedoe, Nederland zal zich onderwerpen aan alles en iedereen, als Nederland zijn verantwoordelijkheid maar kan ontlopen, Nederland wenst niet te blaffen, omdat het niet durft te bijten en Global Citizen Rutte is de man die dat voor Nederland allemaal fiksen kan.

De langste adem

Wie denkt dat politiek een zaak is van door humane idealen gedreven mensen, ten behoeve van het volk dat men zegt te vertegenwoordigen, is ofwel naïef ofwel zwakzinnig. Ik dacht daaraan na het zien van de film “Fair Game”. 

De film is het waargebeurde verhaal, over het aan de kaak stellen van de leugen, die voor voormalig VS-president George W. Bush de weg vrijmaakte de oorlog in Irak te starten; Valerie Plame, geheimagent bij de CIA, is getrouwd met diplomaat Joseph Wilson. Door haar CIA-collega’s wordt Wilson, die veel diplomatieke
ervaring heeft in de betreffende regio, overgehaald om een onderzoek te doen, ten einde te achterhalen of Irak ten behoeve van de bouw van kernwapens, yellowcake (uranium) zou hebben gekocht in Niger. Wilson stelt vast dat dit niet het geval is en meldt dat in zijn rapport. Meer verklap ik niet, dus kijk de film en/of lees de boeken van Valerie Plame “Fair Game” en Joseph Wilson “The Politics of Truth”. 

Politiek is sinds het bestaan van de mensheid - tenzij in een dictatuur - nooit een opzichzelfstaande macht geweest. Het is de arena waarin de belangenbehartigers, vooruitgeschoven door, of ten minste gelieerd aan, de werkelijke machtigen der natie c.q. der aarde, waaraan deze volksvertegenwoordigers overwegend schatplichtig zijn, elkaar bestrijden ten faveure van deze machtige broodheren. De invoering ooit van democratie, heeft daar niets aan veranderd, tenzij ten nadele van het volk. 

Zoals vakbonden ooit alleen maar werden toegestaan omdat de werkgevers dit profijtelijk vonden voor hun productie, werd democratie vooral toegestaan om ‘de politieke oppositie’ binnen het volk beter te kunnen managen.

Juist de op mondiale schaal ontplooide initiatieven, zoals onder meer van de VN en de EU maken, voor wie het wil zien, dit proces steeds beter zichtbaar. Politici wereldwijd, ongeacht van welke signatuur, laten hun (vaak zeer gebrekkige of zelfs volledig ontbrekende) kennis van de onderwerpen waarover zij moeten beslissen, bijspijkeren door overwegend dezelfde lobbyisten, die allemaal worden betaald worden door, en het belang dienen van, diezelfde machtigen der aarde, die daarnaast via niet altijd even duidelijke structuren, politieke invloed kopen/financieren, zoals bijvoorbeeld George Soros met zijn Open Society clubjes, die geld fourneerde aan de nieuwe Nederlandse politieke partij Volt of Megalomaan Pharma Specialist en Zonsverduisteraar Bill Gates.

Mocht een politicus te lang aan zijn (initiële) idealen blijven vasthouden, dan wordt deze, direct of indirect gemasseerd en eventueel al dan niet voorafgegaan c.q. begeleid door een (wederom door de machtigen der aarde gefaciliteerde/gefinancierde) demoniserende mediacampagne, en indien noodzakelijk met de nodig dwang, door de zijdeur afgevoerd, waarbij men wederom indien dit nodig wordt geacht, de hand wordt gelicht met de internationale rechten van de mens en, zelfs over lijken gaat. Politiek op deze manier bedrijven is derhalve na mensenhandel (of is dat equivalent ?) de smerigste en meest verwerpelijke bezigheid die ik kan bedenken.

Politici verkeren zolang zij 'leveren' onder de hoede van hun beschermheren, en ook na hun politieke loopbaan, in de banencarrousel, blijven zij gedeputeerden van deze werkelijk heersers. Echter ook voor deze onderknuppels geldt dat zij als ‘aangeschoten wild’ worden aangemerkt, eenvoudig inwisselbaar zijn. Afhankelijk van de loyaliteit volgt een ‘Mona Keizertje’ of een ‘Edith Schippertje’ ! 

Niettemin is loyaliteit macht en macht, zo ervaart ook Global Citizen Rutte, is verslavend. 

MP Mark heeft zich geconformeerd aan de route die Klaus Schwab voor de mensheid heeft bepaald en Mark heeft in ruil daarvoor zelfs een onderscheiding met bijbehorend WEF-tasje ontvangen, met welke laatste Mark apentrots op en rond het Binnenhof wandelt, terwijl hij zich intussen niets meer aan de Nederlander gelegen laat liggen; die feodale horigen hebben toch geen benul van wat goed voor ze is !

De onbenulligheid van deze ‘horigen’ lijkt, zolang er geen bewijzen zijn van verkiezingsfraude, de enige verklaring voor de nog immer voortdurende loyaliteit die de kiezers aan een degelijke leugenaar betuigen, tenzij het om angst gaat, wat overigens gemeenlijk ook voorkomt uit onbenulligheid.

Doodsangst is het instrument waarmee wereldwijd het coronabeleid is doorgedrukt en zelfs nu, of beter gezegd, juist nu het corona-momentum tanende is, wordt deze psychologische oorlogsvoering geïntensiveerd, teneinde de volledige wereldbevolking tot acceptatie van een vervangend systeem van nieuwe wereld orde te dwingen, dat niet alleen letterlijk onmenselijk is, maar dat nota bene bedacht is door precies die mensen die verantwoordelijk zijn voor de jarenlange instandhouding van het huidige (eveneens onmenselijke) systeem waarvan zijzelf ten aanzien van hun positie en/of rijkdom, 100% hebben geprofiteerd !

Het is een kwestie van tijd, zo leert de geschiedenis, voordat ook de utopische luchtballon van Klaus en zijn Global Citizens klapt of leegloopt. Het lijkt een schrale troost dat zij dan rekenschap moeten geven over hun (mis-)daden die, zoals het er nu naar uitziet, ver uitstijgen boven die van de meest gehate volksmenners in de menselijke geschiedenis beschreven zijn en verder nog nimmer op een zo grote schaal werden uitgevoerd, zoals het weinig bevredigend is dat vele geprikten pas zullen beseffen dat zij hun vrijheid kwijt waren wanneer zij deze terugkrijgen en je niet zullen bedanken voor je standvastigheid. 

Maar weet dat wij met genoeg zijn, met meer dan genoeg, ook al het zal nodig zijn een lange adem te hebben, wellicht een heel lange adem, vergeet echter niet dat de beloning, je herkregen vrijheid, groot genoeg zal zijn om nu de druk te weerstaan. 

Hou vol vraag ik jullie, en al wordt het je dood, kun je er straks niet zelf meer van profiteren, bedenk dan goed; 

Dat je het ook voor een ander doet !