Candy Crush

Het interactive Facebook-spelletje waarbij je snoepjes moet verschuiven om het gestelde doel/level te halen. Als dat in het aantal gegeven zetten niet lukt, verschijnt er op je scherm een (bewust?) depressieopwekkend poppetje en de boodschap, dat je (ongeacht je voortgang) ‘er bijna bent’ en dat als je nu stopt je de ‘bonussen’ kwijtraakt en een leven verliest, maar dat je in de shop, waar ook extra boosters te koop zijn, extra zetten kan kopen.

Wanneer je maximale vijf levens zijn verbruikt, moet je steeds 30 minuten wachten op een nieuw leven. Wil je daar niet op wachten, dan kun je wederom de beurs trekken en in de shop nieuwe levens te kopen. 

De psychologische beïnvloeding van met name de getoonde boodschappen gedurende het spel alsook van het opgedrongen competitie-element, is enorm.

Ik speel het ook, echter aan dit verdienmodel heb ik nog nooit een cent uitgegeven en zal dat ook nimmer doen. Dat is niet alleen uit principe, maar ook omdat je als speler het algoritme van dit schijnbaar eenvoudige en onschuldige spelletje niet kan beïnvloeden. Het resultaat van iedere zet, hoe weloverwogen ook, is aan het algoritme ondergeschikt.  

Sterker nog, ik heb zelfs het sterke vermoede, dat wanneer in een level het in het algoritme vastgestelde minimaal aantal pogingen te ver wordt overschreden, het algoritme je plotsklaps, ongeacht hoe of wat je schuift, een level laat winnen, teneinde te voorkomen dat je de kudde verlaat en verloren bent voor in dit geval, het verdienmodel Candy Crush.

Onlangs dacht ik heel even dat het coronabeleid, meer specifiek het vaccinatiebeleid, enige gelijkenis vertoont met Candy Crush, want ook dat lijkt een schijnbaar eenvoudig en onschuldig spelletje dat erop gericht is je in de kudde te houden. Het verschil kan echter niet groter zijn. 

Niemand dwingt mij om Candy Crush te spelen, 

ik kan ermee stoppen wanneer ik dat wens, 

en als ik dat doe, 

beperkt dat mijn leven niet. 

Nuremberg 2.0

Al vaker heb ik de vraag gesteld, waarom het gros van de mensen in de huidige samenleving zich nog steeds veel eerder laat leiden door een rijke idioot dan door een verstandige zwerver.

Het antwoord is eenvoudig; De neolithische revolutie die 13.000 jaar geleden aanving, introduceerde het fenomeen overschot, en als gevolg daarvan begrippen als bezit c.q. materiële rijkdom. Snel daarna ontstond het idee dat de mate van iemands bezit, de mate van iemands succes uitdrukt en dat de mate daarvan direct afhankelijk is van de mate van iemands verstand. 

Men hechte abusievelijk geloof aan het idee dat domme mensen weinig of geen bezit hebben en intelligente mensen juist heel veel, en die zelfde gedachtegang volgend, ook het omgekeerde, dat iemand die niets of weinig bezit dom is, en iemand die veel bezit intelligent. 

Helaas is deze mythe door de eeuwen heen, tot op de dag van vandaag en in toenemende mate, de leidraad voor beleidsmakers en bestuurders op wereldwijde schaal, aan wiens capaciteiten dan ook met een gerust hart getwijfeld kan worden, omdat deze lieden daarmee negeren dat in de hele geschiedenis van de mensheid de verkrijging van bezit, een enkele mogelijke uitzonderingen daargelaten, niet of nauwelijks een kwestie was van intelligentie, maar het gevolg van de meest effectieve combinatie van spierballen en ambitie.

Mensen die andere pennenvruchten van mijn hand hebben gelezen, weten dat ik overwegend geen hoge pet op heb van beleidsmakers en bestuurders. Het zijn veelal de onderknuppels van hen die Étienne de la Boétie in “La Servitude Volontaire”*, tirannen noemt. Het zijn de wannabe’s die voor het verkrijgen van een deel van de buit de voeten kussen, waarmee het volk, dat zij zeggen te dienen, wordt vertrapt. 

Ten aanzien van de instandhouding van de mythe door deze beleidsmakers en bestuurders, zou men zich kunnen afvragen of deze lieden bovengenoemd feit negeren omdat zij het niet (kunnen) zien, of omdat zij het niet wensen te zien ?

Het antwoord op deze vraag is vanzelfsprekend van geen enkel belang omdat het in beide gevallen van een minstens even grote domheid getuigt. 

Niettemin zal de toekomst uitwijzen of de huidige bestuurders op dit moment aan de goede kant van de geschiedenis staan, of zij echt iets hebben geleerd van het Nurembergproces en daaruit voortkomende code.

Evengoed; ongeacht het antwoord op voornoemde vraag, veronderstel ik dat de beleidsmakers en bestuurders en hun leger useful idiots, die zich koesteren in de schaduw van de machtig geachte rijke idioten en naar hun megalomane pijpen dansen, niet in de naïeve veronderstelling verkeren dat door hen al dan niet bewust gepleegde misdaden, ongestraft zullen blijven, want als de geschiedenis ons ten minste iets heeft geleerd, dan is het wel dat de waarheid, zelfs op de langere termijn, uiteindelijk altijd sneller is.

Het is in dit verband trouwens niet per se noodzakelijk om de huidige periode te vergelijken met die van de laatste wereldoorlog. Tot mijn grote ongenoegen kan ik u verwijzen naar de rest van de menselijk geschiedenis, waarin meer dan voldoende beschrijvingen zijn te vinden van de lotgevallen van een lange stoet bestuurders, die niet het volk dienden, maar zich slechts van het volk bedienden. 

*(zie hier mijn Nederlandse vertaling)

Vuige Propaganda

Werkelijk alles moet kapot, alles moet gesloopt, en dat lijkt logisch, want hoe kun je anders alles beter terugbouwen ?

Het coronavirus was volgens Klaus Schwab en zijn adepten, waaronder vele internationale regeringshoofden, industriëlen, VN-medewerkers en hele hordes (kuddes ?)  goedgelovige burgers, dé opportuniteit om dat te doen. 

Inmiddels, terwijl tegelijkertijd het corona-momentum begint te tanen, worden de contouren van de Nieuwe Wereld Orde voor steeds meer mensen beter zichtbaar en blijkbaar bevalt wat ze zien, steeds minder mensen. 

Niettemin voeren overheden nog steeds en zelfs stringenter en meer vergaand hun o.a. op corona-angst geënte NWO-beleidsschema’s uit en hebben zij inmiddels niet of nauwelijks nog boodschap aan de burgers, die blijkbaar te dom worden geacht het mondiale beleid te begrijpen. 

De aarde moet voor miljarden miljarden worden gered van een ondergang, waarvan lang niet iedereen overtuigd is, waarvan de noodzaak op zijn zachts gezegd twijfelachtig is en het effect minder dan marginaal is. 

De druk op de samenleving (?) maatschappelijk (sociaal, cultureel, financieel, medisch, de woningvoorraad enzovoort) wordt in alle westerse landen onhoudbaar en het geloof in de politiek neemt wereldwijd steeds verder af. 

U moet weten dat ik behoor tot de (groeiende) groep mensen die Wappies worden genoemd, omdat ik - los van mijn twijfel aan de eventuele goede bedoelingen van het groepje multimiljonairs en hun onderhorige schare internationale politici - zeer grote en ernstige vraagtekens zet bij de wenselijkheid van de plannen m.b.t. een NWO.

Zo is de coronapas (de QRcode) wat mij betreft de voorloper van een systeem met digital credit, dat ons volledig ontbloot van al onze privacy en als controle-instrument inmiddels in China wordt ingevoerd, en waarvan ik vrees dat het, geheel in lijn met de plannen inzake de NWO, ook elders (wereldwijd) zal worden ingevoerd. 

Dat met name de mainstreammedia - uit overtuiging of op last van hun broodheren ? - zijn uiterste best doet lippendienst te bewijzen aan deze wereldverbeteraars, is tegenwoordig genoegzaam bekend. De ogenschijnlijk (?) gekleurde of ten minste gestuurde berichtgeving waarbij eveneens de kunst van het weglaten wordt beoefend, wordt eerder gewantrouwd en als propaganda beschouwd, dan genegeerd, en dat lijkt precies de bedoeling te zijn. 

Hoewel het trekken van parallellen met de mores gedurende de opkomst van het NAZI-regiem van Adolf Hitler not done is, tenzij je de Schwab-doctrine aanhangt, durf ik het hier ten aanzien van de huidige berichtgeving wel aan, want wat mij betreft zijn enige overeenkomsten met de nationaalsocialistische propagandamachine van media strateeg Joseph Goebbels onmiskenbaar. 

De Volkskrant bakte het 29 september op Twitter wel heel erg bruin (pun intended) door in tegenstelling met de realiteit, te stellen dat alleen ongeprikten besmettelijk zouden zijn. 

Deze krant stelt evenwel op basis van deze onheuse aanname, omdat geprikte mensen net zo goed als ongeprikte mensen ook besmettelijk kunnen zijn, dat er een afweging gemaakt moeten worden, waarbij de mogelijkheid van het opheffen van privacy bespreekbaar moet zijn wanneer de gezondheid van patiënten in het geding is, hiermee de vaccinatiedwang nog maar eens opzwepend. 

Evenzo weerzinwekkend is de foto van een overlijdensbericht die de Volkskrant bij het bericht plaatste. Het betrof het overlijdensbericht van de op 27 oktober 1947 geboren Olga Laval van Boekhout*, een kankerpatiënte die verzwakt na een zware ingreep in het ziekenhuis, alwaar zij volgens de Volkskrant corona had opgelopen, op bijna 74jarige leeftijd overleed.  

Ieder overlijden, ongeacht op welke leeftijd en ongeacht de omstandigheden is een trieste aangelegenheid, maar voor de exploitatie van het overlijden van Olga, slechts om de vaccinatiedwang op te voeren, heb ik geen andere worden dan, vuige propaganda. 

*https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/kankerpatient-olga-liep-corona-op-in-het-ziekenhuis-haar-zoon-vraagt-zich-nu-af-waarom-daar-geen-qr-code~ba24acf7/

Is de trein nog te stoppen ?

Nu het momentum voor de Great Reset, gebouwd op de letterlijke doodsangst voor corona, begint te tanen, gaan regeringen wereldwijd vol op het orgel. Onder anderen coronapassen en verplichte testen zijn/worden ingevoerd om extra vaccinatiedwang te creëren en de vraag is slechts hoelang het nog duurt voordat boodschappen doen, ziekenhuisopnames en andere primaire behoeftes nog zonder een QRcode mogelijk blijven.

Ondanks de selectieve berichtgeving van de MSM, het discours van de politiek en de sturing van de Social Media, wordt het duidelijk dat steeds meer mensen vraagtekens zetten bij het beleid. Steeds meer deskundige trekken het beleid in twijfel en de protesten tegen het coronabeleid worden talrijker, groter en luidruchtiger. Helaas neemt de gewelddadigheid waarmee nationale regeringen ‘de handhavers’ laten reageren, navenant toe. 

Diezelfde nationale regeringen zijn volledig gefocust op het beleid dat moet leiden tot the New World Order en negeren ieder protest zonder met de ogen te knipperen. 

Inmiddels mag er in Nederland gedemonstreerd worden tegen de maatregelen, maar wat is het effect ? Misschien dat de demonstranten zich verder rustig houden, maar op het beleid heeft het geen invloed; de aanstormende WEF Great Reset-trein van machinist Klaus Schwab, met in de eersteklasrijtuigen de rijkste industriëlen en financiers, en verder de nationale regeringsleiders die als conducteurs die de QR-oormerk van het gewone volk in de veewagons dienen te controleren, lijkt niet meer te stoppen. 

En wee je gebeente als je wil protesteren. Op zwarte zaterdag, 25 september, de dag dat ter meerder eer en glorie van de toekomstige mondiale digitale identiteit, als voorbereiding op de nieuwe wereldorde, waarin je niets bezit en je beloond of gestraft wordt met digital credit, en je toegang of buitensluiting wordt bepaald, zoals de toekomstige mondiale regering dat wenst, en de apartheid in Nederland een feit werd, waagde staatssecretaris Mona Keijzer te twijfelen aan de invoering van de coronapas. 

Enkele uren later lag ze gebonden op de rails van de aanstormende WEF-trein, want kritiek op de New World Order wordt niet getolereerd, zeker niet nu het momentum van de coronawaanzin zichtbaar begint te tanen. 

De egotistische waanzin van Schwab en de zijnen floreert met het consent van dat deel van de mensheid dat zich vrijwillig dienstbaar opstelt, de volgzame mensen, die niet anders denken te kunnen. Die mensen zou ik willen adviseren eens het traktaat van Etienne de la Boétie, “Discours de la Servitude Volontaire”, te lezen.  

Mijn samenvatting van de vertaling van het traktaat van Etienne de la Boétie, “Discours de la Servitude Volontaire” kun je hier lezen. 

De volledige vertaling vind je hier.

Complotten

Mensen houden niet van complotten. Complotten zouden betekenen dat er dingen gebeuren buiten jou om, dingen waarvan jij geen weet hebt, waarop jij dus geen zicht hebt en dus geen invloed op hebt of zou kunnen uitoefenen, en dat is ongewenst in dit huidige tijdsgewricht waarin mensen in toenemende mate wordt wijsgemaakt dat zij steeds meer zelf in control zijn. 

Het idee te zijn of te worden gefopt, maakt mensen onzeker, voor de meeste mensen van de huidige generatie een onverdraaglijke gedachte, zelfs zodanig dat wanneer het bewijs flagrant is, men het zolang mogelijk zal proberen te ontkennen. 

Tegelijkertijd ontdoet onzekerheid, of liever gezegd angst, de menselijke reactie van ratio en maakt deze instinctief, hoe groter de angst, des te meer de reflex de overhand krijgt boven reflectie en wie weet waar dat toe leidt. 

Bezie in dat licht eens de huidige toestand in de wereld. 

Voordat corona tot pandemie werd uitgeroepen, was doodsangst voor de meeste mensen van de huidige generatie, een onbekend fenomeen, maar wereldwijd veranderde dat in maart 2020 terstond. Een killervirus stormde in razende vaart over de aardbol, mensen vielen spontaan dood op straat en ziekenhuizen raakten overvol met patiënten, de doodsangst sloeg iedereen om het hart.

We zijn inmiddels 19 maanden verder en iedereen heeft zijn eigen viruswaarheid, welke wordt verdedigd met alle mogelijke vindbare data a charge, die in veel gevallen wordt ondersteund door beschikbaarheidsheuristiek. 

Dat geldt ook voor mij. 

Maar kijk eens verder.

Vooral, of juist, de verharding van maatregelen en acties van/door overheden wereldwijd, die omgekeerd evenredig lijkt met het inmiddels tanende momentum van de corona-angst, duwt mij langzaam maar zeker steeds verder in de hoek van de complotdenkers. Ik ben geen viroloog dus noem mij gerust een Wappie, maar we kunnen toch inmiddels, ook wanneer je officiële (?) coronacijfers voor waar aanneemt, zonder meer stellen dat de begin 2020 aangejaagde doodsangst enorm overdreven is, zoals we eveneens kunnen stellen, dat van meet af aan de tegenstrijdigheid van maatregelen van het zwalkende coronabeleid, niet zijn te verantwoorden en voorts dat deze in hoge maten disproportioneel blijken. 

Het is even wonderbaarlijk als onterecht, dat het handhaven van corona op de A-lijst is bepaald door de 150 (virologen ?) leden van de 2de Kamer waarmee het een volledig arbitraire beslissing is, maar evengoed een beslissing die volgens De Jonge en Rutte het volledige coronabeleid rechtvaardigt !?

De wijze waarop demonstraties tegen het coronabeleid in het buitenland worden gecounterd, met name in Australië (waar schijnbaar delen van het internet/telefoonnet zijn afgesloten om communicatie onmogelijk te maken) vind ik angstaanjagender dan het coronavirus, omdat deze inmiddels vergaande overeenkomsten vertonen met (Don’t mention the war ?) de handelwijze van fascistische dictaturen. 

Het wereldwijde patroon van de (beperkende) maatregelen is behoudens de kleine verschillen qua tempo en tijdstip van invoering per land, griezelig eenduidig en vergelijkbaar. Mensen worden onwetend gehouden door regeringen die zich verschuilen achter OMT-adviezen, en OMT’s die op hun beurt zeggen alleen te adviseren en niet verantwoordelijk te zijn voor het beleid, dat daarenboven weinig coherent is. 

Na een eerste tweede of derde prik blijkt evengoed een volgende boosterprik binnenkort noodzakelijk omdat de effectiviteit blijkt af te nemen en tegelijkertijd blijken geprikten nog immer besmet te kunnen raken en te kunnen besmetten en dat dan nog los van het aantal overledene en lichamelijk gehandicapten als gevolg van de prik.

Gegoochel met besmettingscijfers, opnamecijfers, IC-opname- en bezettingscijfers, groene vinkjes en een volledig willekeurig beleid inzake coronapaspoorten. Je mag wel ongeprikt bedienen in de horeca, maar er niet ongeprikt bediend worden !? Gezien de of beter mijn dagelijkse praktijk, vraag ik mij af en velen met mij; hoe geloofwaardig is het allemaal nog ? 

Ik zou graag simpel van geest of goedgelovig willen zijn, mijn angst mijn verstand laten verlammen, maar ik kan het niet. 

Ik zou graag overtuigd worden dat de corona deze maatregelen noodzakelijk zijn, maar dat lukt niemand.

Ik zou graag overtuigd worden dat de coronaprik, dat wat men een coronavaccin noemt, geen gentherapie is maar een echt vaccin, maar dat lukt niemand. 

Ik zou graag het vaccinatiepaspoort kunnen vergelijken met een rijbewijs, maar dat is het niet. 

Ik zou graag geloven dat er (nu en later) geen nadelige gevolgen kleven aan de coronaprik, maar dat kan ik niet. 

Kon ik maar geloven dat de coronaprik even betrouwbaar is als bestaande en gedegen geteste vaccins, maar dat kan ik niet. 

Kon ik maar geloven dat de noodzaak en de daaruit volgende juistheid van het (wereldwijde) coronabeleid terecht is, maar dat kan ik niet.

Ook kan ik niet negeren dat Nederland geregeerd wordt door een demissionaire (pathologische ?) leugenaar, die ten aanzien van mij zijn volledige credit aan geloofwaardigheid al maanden lang heeft verspeeld, maar waarop “de Nederlander” nog in meerderheid blijkt te stemmen.

Hoe graag zou ik mij in slaap willen laten wiegen door de gedachte dat de Great Reset van de mensen van het WEF een einde maakt aan alle ellende wereldwijd waarvoor de mensen van het WEF grotendeels verantwoordelijk zijn, maar ik kan dat niet. 

Regeringen gaan wereldwijd ongestoord hun gang zonder werkelijk rekenschap te geven en in de MSM en op de social media wordt, indien er geen censuur wordt toegepast, iedereen die zijn vermoede over een complot uit, geridiculiseerd.

Het maakt mij niet uit of jij mij een complotdenker of een Wappie noemt, want indien jij dat doet valt er met jou waarschijnlijk niet te discussiëren. Jij zal een discussie al gelijk in de kiem proberen te smoren voor deze zelfs maar zou kunnen beginnen, door te zeggen dat wat ik zeg een complottheorie is.

Ik zou jou graag gelijk willen gegeven, maar dat kan ik niet. 

Slechts de toekomst zal dat uitwijzen, dus spreek ik de wens uit dat jij en ik lang genoeg leven om dat mee te maken, al realiseer ik mij goed dat mijn gelijk slechts een dode mus zal zijn; want wat heb ik nog aan mijn gelijk indien ik jou straks kan zeggen; “I told you so”, ervan uitgaande dat ik daar dan nog de vrijheid voor heb ? 

Indien jij gelijk zou krijgen, dan zal ik dat niet meer meemaken, want ik zal mij eerder letterlijk doodvechten voor mijn vrijheid, dan het risico lopen dat het geen complottheorie is. 

De groeten uit Zandvoort !

ON BE GRIJ PE LIJK !! 

U accepteert het nog steeds allemaal en waarschijnlijk blijft het gros het ook allemaal accepteren, omdat het gros letterlijk in doodsangst verkeerd.

Het gros lijkt zijn gezond verstand kwijt te zijn geraakt door de op mondiale schaal zorgvuldig in de samenleving geïnjecteerde angstpsychose, volgens het model dat de Opper-Romeo van de Belgische gezondheidspolitie, Marc van Ranst, zo gedetailleerd in zijn Youtube-video uit de doeken doet.

Zelfs als je nog steeds wil geloven dat het virus per ongeluk uit Wuhan is ontsnapt, zou een mens met enig gezond verstand zich inmiddels toch wel iets beginnen af te vragen ten aanzien van de voortdurende discrepanties en incoherenties van het sinds 20 maanden gevoerde beleid, dat met enig verschil in de invoeringsdata, mondiaal wordt uitgevoerd en dat momenteel met name in Australië een beangstigend totalitair karakter krijgt. 

Maatregelen die in de eerste maanden zéér sterk door de overheid werden afgeraden, worden nu juist sterk geadviseerd en hoewel er in sommige gevallen nog net geen sprake is van plicht, mogen we toch zeker van enige drang/dwang spreken. 

Een discussie is onmogelijk. De situatie is inmiddels zo verhard dat de meeste geprikten hun spijt nooit zullen willen toegegeven. Geprikten veroordelen inmiddels de niet-geprikten en vieren van de weeromstuit hun frustraties, zich te hebben laten prikken, bot op de niet-geprikten. De ergste zijn zij die niet-geprikten de schuld geven van de noodzaak dat zij nu één, twee, drie en misschien nog wel meer booster-prikken nodig hebben, om in de betrekkelijke vrijheid en veiligheid van hun kudde te leven. 

Informatie wordt wederzijds als fake news weggezet en intussen worden de vrijheid beperkende maatregelen wereldwijd ongehinderd doorgevoerd, in Nederland zelfs door een demissionair kabinet dat zich nergens iets van aantrekt en haar willekeur ten aanzien van het beleid naar believen uitvoert. 

Hoe enorm groot en dik is opnieuw de middelvinger die ‘de elite’, dit maal in de persoon van Prins Poen, opsteekt naar het plebs, naar jou dus, door in onderhavig geval festivals te verbieden, maar een autorace op het speelplein van de geprivilegieerde Prins (wat in nepotistisch Nederland een pleonasme is) toe te staan ? 

Het zal iedereen nu toch wel duidelijk zijn dat dit niet gaat over/om een virus, maar over het scheppen van an opportunity voor The Great Reset zoals Klaus Schwab dat zo mooi kan zeggen ?

En zelfs indien het wel over een virus gaat, waarvan de dodelijkheid overigens ernstig meevalt, dan nog sterf ik liever voor en in volledige vrijheid, dan dat ik leef in doodsangst. 

Voor lezers die geïnteresseerd zijn heb ik een concept essay van 115 bladzijden beschikbaar, waarin onder meer verder wordt uitgeweid over bovenstaand onderwerp en meer. 

Wil je het ontvangen stuur dan een mailtje naar 0frah5.mail@gmail.com met de vraag om je het concept van De Beschaving (een verkenning) toe te sturen.

Banen, banen, banen..?

De mantra waarmee ieder landsbestuurder inmiddels eeuwenlang probleemloos de massa in een trance van goedgelovigheid houdt, want ten minste sinds de industriële revolutie hebben bestuurders de massa kunnen wijsmaken dat werkgevers banen creëren voor het volk. Echter niets is minder waar. 

U vergeet dat de inspanning die u als werknemer aan uw werkgever levert, een productiemiddel is, noodzakelijk voor het vervaardigen van het product of de dienst waarmee uw werkgever geld verdient/winst maakt. Uiteraard krijgt u hiervoor een vergoeding, ook al is deze overwegend zeer bescheiden in verhouding tot de (toenemende) winst die u voor uw werkgever genereert. 

De massa accepteert dat, en in het geval dat zij dat niet doen, zullen bestuurders en werkgevers verklaren dat een salarisverhoging onhandig is omdat dit in bijna alle gevallen leidt tot toenemende productiekosten die de werkgever moet doorberekenen in de kostprijs, hetgeen bij een gelijkblijvend winstmarge leidt tot een hogere verkoopprijs en dat werkt inflatie in de hand, waardoor u van uw werkgever prijscompensatie verlangt, welke weer zal leiden tot toenemende productiekosten die de werkgever zal doorberekenen...

Het is niettemin merkwaardig dat u, ondanks alle mechanisering, automatisering, informatisering en robotisering, nog steeds accepteert dat u gemiddeld 35 uur per week werkt. 

U kent misschien het flauwe grapje; hoeveel mensen werken er in een moderne energiecentrale ? Nul. Er loopt een handjevol controllers rond dat controleert of het volledig geautomatiseerde proces zonder problemen blijft verlopen. 

Heeft u onlangs een moderne autofabriek vanbinnen gezien ? Door de inzet van onder andere lasrobots is er op die “werkvloer” niet of nauwelijks nog een levende ziel te bekennen. En dat geldt wereldwijd, bijna onafhankelijk van het product, voor tal van andere fabrieken.

Het is eveneens merkwaardig dat u accepteert, dat u in plaats van kwaliteit steeds dure rotzooi moet kopen. Rotzooi dat een kort leven beschoren is, dat een berg geld kost aan grondstoffen, energie en tegelijkertijd een hoop afval oplevert dat moet worden verwerkt, waar u uiteraard ook voor moet betalen. 

Het is vooral merkwaardig omdat dit de reden is waarom u gemiddeld 35 uur per week moet werken. 35 Uur per week werken om de grondstoffen te delven en naar de fabriek te transporteren, 35 uur per week werken om die rotzooi te produceren, 35 uur per week werken om die rotzooi te kunnen aanschaffen, en voorts nog 35 uur per week werken om het afval daarvan te verwerken. En we accepteren dat allemaal ?! 

Merkwaardig is ook dat er in het Livermore-Pleasanton Fire Department in Amerika een lampenbolletje hangt dat al ruim 110 jaar brandt, terwijl het een publiekgeheim is dat producenten van lampenbolletjes/peertjes, decennia geleden met elkaar hebben afgesproken dat lampenbolletjes maximaal 1000 uur mogen branden. Dat is dus een lampenbolletje dat geproduceerd werd voor de integrale afspraak van de 1000 branduren. 

Ten minste zo merkwaardig is het, dat geen bestuurder daar ooit over spreekt, laat staan er iets aan zal doen.

Wanneer je bedenkt dat bestuurders de marionetten zijn van de multinationale werkgevers die uw menskracht nodig hebben voor hun banen, vergt het niet veel denkvermogen om te begrijpen waarom deze bestuurders dergelijke zaken onbesproken laten. 

Zelfs klimaatpaus Frans Timmermans - de onbenul die denkt de wereld te redden met een verbod op o.a. plastic wattenstokjes, in plaats van de colaproducenten aan te spreken op hun plasticverbruik, maar voor wie dit een uitgelezen mogelijkheid zou zijn om op positieve wijze in de geschiedenisboekjes te kunnen verschijnen - bekommert zich daar niet om. Frans wil dat de consumenten/burgers/werknemers, ergo u en ik, honderden miljarden euro’s gaan betalen om de gevolgen van het schandalig winst maken en afromen van de multinationale werkgevers te bestrijden, er en passant (gemakshalve en niet per se terecht) van uitgaande dat de CO2 en andere uitstoot die daarmee gepaard gaat, het klimaat beïnvloedt. En wij accepteren dat allemaal !

Stelt u zich eens voor allemaal duurzame lampenbolletjes… 

Je hoeft ze in je leven maar één keer te kopen, er is niet iedere 1000 branduren opnieuw grondstof, productie energie, menskracht (banen), transport en dergelijke nodig. Je hoeft het lampenbolletje, zolang het niet kapot valt, in ruim 100 jaar niet eens één keer naar de glasbak te brengen om niet eens één keer te recyclen ! 

Als u zich tevens realiseert dat dit het geval kan zijn voor nagenoeg alle gebruiksgoederen die u in u leven meer dan één keer koopt, begrijpt u direct dat er hier een enorme mogelijkheid openligt voor “de echte redders” van de planeet, zij die serieus grondstoffen duurzamer willen gebruiken, uitstoot willen verminderen en minder afval willen produceren, in plaats van u de winst van multinationale werkgevers te laten betalen. 

Helaas voor u en heel veel anderen zal dat niet gebeuren zolang u en heel veel anderen geloven dat “banen” er voor u zijn, in plaats van u voor de banen en zolang u en heel veel anderen accepteren dat multinationale werkgevers het politiek beleid van uw bestuurders bepalen met als gevolg dat u en heel veel anderen rotzooi moeten kopen in ruil voor gemiddeld 35 uur per week werk, in plaats van duurzame producten waarvoor u en heel veel anderen zich maar een fractie van die tijd zal hoeven in te spannen.

Voor lezers die geïnteresseerd zijn heb ik een concept essay van 112 bladzijden beschikbaar, waarin onder meer verder wordt uitgeweid over bovenstaand onderwerp en meer. 

Wil je het ontvangen stuur dan een mailtje naar 0frah5.mail@gmail.com met de vraag om je het concept van De Beschaving (een verkenning) toe te sturen.